het is zo stil in mij 15-09-2019

Kennen jullie dat ……. dat je dagen tegen dit moment aan zit te hikken en het maar uit zit te stellen

Inmiddels zijn we 2 en een halve maand verder sinds de laatste update.  Veel scans, veel consulten en veel gesprekken met de diverse specialisten waaronder Sanne’s oude radioloog mevrouw, Dr. B. A en een voor Sanne nieuwe neurochirurg, Drs.  R. P
Aanvankelijk werd er aangenomen dat de kanker behoorlijk uitgezaaid was en behoorlijk actief was

Niet dus, de kanker is duidelijk nog wel aanwezig maar staat mede dankzij de chemopil elke dag, op een laag pitje. Er hoeft ook niet bestraald te worden.
Dr A gaf afgelopen donderdag haar visie op het geheel nadat ze alle scans goed had bekeken en op elkaar had gelegd. Die mening werd bevestigd door Drs. P (neurochirurg) afgelopen vrijdagmiddag

Ga er maar is goed voor zitten. Sanne’s wervels zijn zo aan het inzakken dat er een hoge dwarslaesie aan zit te komen. Dat inzakken wordt veroorzaakt door zeer verzwakte botten als gevolg van de 14 en een half jaar bestralingen en de chemo’s. Sanne heeft dus eigenlijk een soort tijdbom in zich. Hoe lang of binnen welke termijn dit gaat gebeuren is niet duidelijk maar dát het gaat gebeuren is zeker. 

Nu zou je zeggen (voor de gevorderden onder ons) dan fixeer je toch die wervels. Helaas is dat niet mogelijk. Deze operatie zou ten eerste zomaar heel erg mis kunnen gaan, Sanne is natuurlijk erg verzwakt maar de wervels kunnen niet vastgezet worden omdat die binnen
no- time weer zouden breken.

Tweede optie was om een korset aan te meten. Ook dit is geen optie. Sanne’s pijn gaat horizontaal en voor een korset moet je vertikale pijn hebben. Drs P, adviseerde de pijnpoli om eventueel een blokkade te zetten.

Kortom dit is drama. Hoe nu verder is even de vraag. Volgende week, morgen dus, maar is overleggen met Mevr. Dokter C. D, Sanne’s nefroloog. 

Het is absoluut geen goed vooruitzicht allemaal. De verbijstering dat je 14 en een half jaar Hodgkin aan het bevechten bent ….. (tot op heden is deze niet terug hè) en dan …… krijg je dit  !

Sanne zou Sanne niet zijn als ze d’r rug rechtte en zei, Ik ben nog niet dood hoor.

Dappere lieve, fantastisch sterke dochter, ik bewonder je en ik maak een diepe buiging voor je. Ik sta dag en nacht voor je klaar  en met mij nog veel meer lieverds!

Hier en daar zijn er lieve mensen overgegaan en hadden we een prachtige verstrooiing in Zeeland.
Er zijn ook kleine lieve leventjes bijgekomen. Ik feliciteer jullie vanaf hier. Geniet van ze !!

Alle andere gebeurtenissen, ik leef met jullie mee, verhuizingen en een brand.
Jullie zijn echt in mijn gedachten  maar ik focus nu even op ons
Alle liefs en blijf geloven in het goede !!
Love J xx

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

3 reacties op het is zo stil in mij 15-09-2019

  1. Bloem schreef:

    Lieverd, als ik hier al heel erg moe en verdrietig van word, hóe moe en verdrietig moet jij dan zijn? En Sanne? Wat een ongelooflijke lijdensweg!
    Moi (mwah), kan eigenlijk niets anders doen dan hopen en bidden en kaarsjes branden en dergelijk geouwehoer, waar je ook niet blij van wordt. Zou er iets zijn waar je nog blij van wordt? Ja, natuurlijk. Van een wonder! 💋

  2. Carla hoejenbos-geertsen schreef:

    Wederom géén woorden genoeg om het respect voor jullie , maar natuurlijk vooral Sanne, uit te drukken! Jullie krijgen het wel voor de kiezen….wederom sterkte

  3. Marjoleine Benjamens schreef:

    Lieve Jool, wat een afschuwelijk nieuws. Ik
    kreeg tot nu toe nieuws via Maro en ze gaf me vandaag gegevens website.
    Hier schieten woorden tekort. Ik denk aan jullie en blijf in ieder geval hopen. Artsen zitten er ook wel eens naast met hun voorspelling. 💕 liefs Marjoleine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *