Eindejaar 2019

Aan alles komt een eind, ook aan dit verschrikkelijke jaar. Nog één dag te gaan en ik ga mijn laatste eindejaars overweging schrijven voor ‘’ het dagboek van een moeder.’’


Nu ik de boel aan het teruglezen ben van afgelopen jaar, merk ik dat ik opeens heel erg emotioneel wordt en dat mijn tranen wel heel heel erg hoog zitten.


Ik ga het dus over een andere boeg gooien en voor de vuist weg schrijven met het risico dat ik een en ander ga vergeten.
Zoals een geoefend lezer heeft kunnen lezen tussen de regels door is ná het overlijden van Sanne een en ander niet zonder slag of stoot gegaan. Ik was en ben verschrikkelijk blij dat de Freule zelf hele belangrijke beslissingen had genomen zonder mij.

Zoals ik al vaker de afgelopen 14 en een half jaar kenbaar heb gemaakt. Ik ga zeker niet met modder gooien op deze voor mij zo’n dierbare uitlaatklep.
Misschien ga ik het ooit met jullie delen allemaal maar voor nu wil  ik positieve gedachten op papier zetten. Sanne zou gezegd hebben, ‘’LAAT HET LOS’’
Geloof me, ik ben er mee bezig.

De hoeveelheid post ná het overlijden en de hoeveelheid kerstkaarten is enorm. Van zoveel artsen en verpleegkundigen, bekenden, onbekenden. Engelen over de post…… Ik ben er nog stil van. Mooie lofzangen voor die waanzinnig mooie dochter van me.

Mijn bedoeling was echt om jullie allemaal persoonlijk te schrijven om te bedanken voor de waanzinnige mooie reacties.
Het is me niet gelukt. Niet omdat ik geen tijd had maar gewoonweg omdat ik er nog niet aan toe ben. Vergeef me !
De eerste dagen ná Sanne’s heengaan was het behalve heel veel  geregel ook heel veel spanning en de twee weken na de afscheidsceremonie was een roes van onmacht, verdriet, boosheid en heel veel andere emoties.
Door een enorme hoeveelheid steun van allemaal lieverds heb ik het gered. Dankbaar ben ik hiervoor. Dankbaar dat ik met hulp negatief om heb kunnen zetten in positief.

Er kwam een aanbod om naar Boracay te komen samen met Pepijn. Voor iemand die niet echt veel verder is gekomen dan Terschelling was dit een onderneming. Het was nog even spannend of het allemaal ging lukken maar we gingen. 11 hele dagen naar de Filipijnen.
Het was een droom, ook weer verpakt met zo veel liefde. Ik heb het al zo vaak geschreven
ENGELEN BESTAAN

Het ergste is dat als je zo lang met elkaar verweven bent zoals Sannie en ik dat waren er zoveel dingen  nooit meer hetzelfde zullen worden. Het doet zo’n pijn om nooit meer haar stem te horen, nooit meer die heerlijke stralende ogen te zien en haar lach te horen , gieren om onze morbide humor.

Dan zijn er nog een paar, zeker niet onbelangrijke zaken, die opgelost moeten worden. Zoals ik al beloofd had, dat gaat gebeuren, hopelijk heel binnenkort. Ik had er even de kracht niet voor. Ik wil iedereen bedanken voor de niet aflatende steun. Jullie zorgen goed voor me. Ik voel me dan ook gedragen . Ik weet dat jullie dat ook blijven doen.

Kerst ben ik goed doorgekomen ….. het was raar, vorig jaar nog met bijna allemaal en nu zonder de Freule. Ik ben toch gaan zingen, eigenlijk wilde ik niet. Een wijs man zei de dag ervoor tegen me, als je niet gaat is Kerst 2020 de eerste keer alleen en dat duurt nog 365 dagen en dat is verdomd lang! Wat ik al zei, ’n wijs man!

Deze week hebben we een douche-engelen middag. Goed om mooie herinnering op te halen en is even kleenex aandelen te kopen. 

Zoals elk jaar is er weer de vraag, wie neem ik mee in 2020 en wie laat ik achter in 2019. Hoe erg het ook is, ik laat inderdaad mensen achter in 2019. Helaas is het niet anders maar ik moet ook door. De meesten neem ik echt mee. Het gaat om een handje vol.
Afscheid nemen hoort ook hier bij. Gelukkig komen er ook weer lieverds bij.


Ik wens jullie al het goede voor 2020 ……….. Geniet van elkaar, koester elkaar en inmiddels weet ik uit ervaring, maak je niet druk over onbelangrijke zaken. Laat het los !!! en ga door.

Dank voor jullie liefde, dank voor jullie vriendschap en dank voor jullie liefde voor Sanne. Een vrouw om nooit te vergeten, een vrouw die nu vast op een mooiere plek is, zonder pijn, zonder verdriet en zonder zorgen.

Donald, dank voor de foto ……

Alle liefde, Jool


Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *